19 augustus 1963
"Heden startte de eerste vacantieweek voor 300 kinderen met een H. Mis om 8.30 uur. Kinderen traden in het priesterkoor op voor lezing en gebed. Weer was ongunstig, stemming toch goed. Tegen de 30 personen maakten met de kinderen uitstapjes in de bossen."

Uit: Dagboek van pastoor Halmans

Zo begon dus het allereerste Kinder Vakantie Werk (KVW) in Maasbree.

Maar wat ging hieraan vooraf?

Voor de Maasbreese jeugd werd er in die tijd nog niet zo veel georganiseerd. Het Jeugd Ontspanning Centrum (JOC) draaide eens per maand een film op zaterdag of zondagmorgen in het patronaat en verder konden kinderen van NKV-leden ieder jaar op kamp naar Swalmen.

Er werd in die tijd geconstateerd dat in de zomermaanden steeds meer kinderen met hun ouders op vakantie gingen. Dit was een nieuw verschijnsel in die jaren! In een dorp zoals Maasbree was dat echter niet voor alle schoolkinderen weggelegd omdat zij veelal uit agrarische gezinnen kwamen. En om die kinderen een vakantie-activiteit te bieden, dat was het uitgangspunt van het KVW.

Op initiatief van de gemeente (burgemeester Schols en maatschappelijk werkster Mej. Van der Putte) kwamen enkele personen op 17 juli 1963 in de meisjesschool bij elkaar om voor de Maasbreese jeugd iets te organiseren. Degenen die hiervoor gevraagd waren, kwamen voornamelijk uit de Maasbreese studentenclub (officieel de Katholieke Jong-studentenclub Excelsior Maasbree). Die mensen van het eerste uur waren: Henk Wijnhoven, Jan Vaessen, Huub Hendrix, Nellie Gielen en Mej. Van der Putte namens de gemeente.

Naar het voorbeeld van het KVW in Heythuysen werd besloten om ook een week te organiseren voor de kinderen van klas 1 t/m 6. De naam KinderVakantieWerk komt dus ook uit het Heythuysense.

In die eerste jaren was er wel sprake van een 'hoofdbestuur KVW', maar er was allerminst sprake van een hiërarchisch geleide organisatie. De uiterst informele en onbureaucratische organisatievorm was daarmee zeker niet minder efficiënt. Er werd niet gewerkt met papieren circulaires, vergaderagenda's of notulen. Fiets en telefoon waren in de eerste jaren de belangrijkste communicatiemiddelen.

Jan en Henk waren meer de organisatoren, terwijl Hub en Nellie de contacten met de groepen verzorgden.

De datum van het KVW was de eerste jaren afgestemd op de jaarlijkse studentenkampen, de kampen van Jong Nederland en het Meisjesgilde. Later koos men voor de week vóór de Ossefeesten in verband met het gratis gebruik van de tent.

De dagindeling

Op maandag werd er geopend met een heilige mis. Daarna werden de groepen ingedeeld. De groepen bestonden toen nog uit ongeveer 23 kinderen en 2 leiders/leidsters. Vervolgens ging iedere groep in zijn home z'n eigen gang en werden ze om 16.00 uur weer terugverwacht op de Grote Markt (thans Kennedyplein). Iedere groep studeerde gedurende de dag haar eigen lied in.

Het was ook de afspraak dat iedereen op het einde van de dag precies op dezelfde tijd naar de Markt liep. Zodoende hoorden de ouders van alle kanten dat de jeugd er weer aan kwam. Dit werd toen gezien als het hoogtepunt van de dag! Ook voor de Maasbreese ambtenaren was dit een welkom rustpunt. Zij stonden massaal voor de ramen van het gemeentehuis te genieten van dit spektakel. Henk Wijnhoven (en vanaf 1965 ook Truus Hanraets) verzorgde dan een karaoke-achtige afsluiting met de voor iedereen typische KVW liedjes en yellen.

Dat het er in die tijd gedisciplineerd aan toe ging, bewijzen de volgende twee zaken:

• De kinderen stonden na afloop van de dag netjes in rijtjes van twee naast elkaar.
• De groep met de beste 'discipline' werd elke dag vermeld en kreeg een prijsje.

Home's

Omdat het in de KVW-week ook wel eens wilde regenen, werd er gezocht naar onderkomens (home's) voor de groepen. Dat waren in die tijd nog garages, stallen, schuren en kippenhokken die meestal door de boeren beschikbaar werden gesteld. Er moest door sommige groepen dus ver worden gelopen.

Groepen konden zich bij Van Oyen inschrijven voor een of meerdere spellen die door de hoofdleiding werden georganiseerd. Zo kon men inschrijven op oriëntatietochten, opdrachtentochten en dobbel-knobbeltochten. Veel van deze spellen waren overgenomen van de studentenkampen.

Bij goed weer werd De Wissel onder water gezet waar zeker de kleinste groepen zich uren konden vermaken en op vrijdag was de sportdag op de voetbalvelden van MVC'19. Verder werd er heel veel verwacht van het initiatief en de ideeën van de leiding zelf.

De taak van de hoofdleiding bestond er voor een groot deel uit om langs de home's te gaan om te kijken of de leiders en leidsters nog hulp en materialen nodig hadden voor hun lied of bezigheid. Dit gebeurde met de fiets, of met een oud volkswagenbusje met muziekinstallatie. De muziek die toen door de Maasbreese straten schalde, bevatte een hoog Anneke Grönloh/Conny Froboess-gehalte ( bijv. Zwei kleine Italiäner). Ook mocht men toen gebruik maken van de Volkswagen kever van Mej. Van der Putte. Het is haar nooit verteld dat deze door Henk Wijnhoven een keer in de greppel is gereden.

Uitstapje

Een onderdeel is nooit veranderd. Al vanaf het eerste jaar ging het uitstapje naar speeltuin Klein Zwitserland in Tegelen. Dat was in die tijd nog een grote beleving voor de plaatselijke jeugd. Kinderen hadden nog het idee ontzettend ver op reis te gaan. Bussen werden geregeld bij de Zuid-Ooster in Venlo. In Tegelen was het uiterst spannend om de kinderen tijdig in de bussen te krijgen; de bussen moesten op tijd terug zijn in Venlo om ingezet te worden in de spits. Ouders stonden te juichen bij vertrek en slaakten een zucht van verlichting bij thuiskomst.

Feestavond

Wat gelukkig ook altijd is gebleven, is de feestavond voor KVW-medewerkers op vrijdag. De eerste jaren bij Van Oyen en de laatste jaren in 't Mafcentrum. Dat het in de beginjaren er ook al heftig aan toe ging, bewijzen de twee regels uit de agenda van Jan Vaessen uit 1964:

22/08/64: 'Fuif KVW Van Oyen.'
23/08/64: 'Ziek.'

De afsluitingsfuif was elk jaar ook een factor om nieuwe leiders en leidsters te binden. Want elk jaar was het weer smeken en bedelen om genoeg leiding bij elkaar te krijgen. Leiding werd in die jaren gezocht onder bevriende studentenverenigingen (uit Roermond), uit sociale netwerken of vriendenclubs, maar vooral onder de plaatselijke moeders en huisvrouwen. Het tekort is zelfs zo nijpend geweest dat kapelaan Versleyen tijdens zijn zondagspreek een oproep deed aan de Maasbreese bevolking om actief mee te doen met het KVW. Hij deed dit op aanraden van burgemeester Schols. Pastoor Halmans was toen gelukkig met vakantie!!

Er heerste in die tijd een goed netwerk in Maasbree, opgezet door burgemeester Schols. Mensen kwamen elkaar tegen bij KVW, het mannenkoor, de fanfare, jeugd-ontspanningsverenigingen, Jong Nederland, het meisjesgilde etc. Dus zo kwamen steeds nieuwe mensen bij het KVW en kwam men ook aan de nodige materialen voor spellen e.d..

Van Oyen

Café Van Oyen was het hoofdkantoor, de verzamelplaats, de uitrustplaats en de locatie waar alle materialen werden bewaard. Deze materialen bestonden uit de spullen van de groepen zelf (vlaggen, zeilen e.d.), maar ook het spelmateriaal, knutselmateriaal en andere niet-geïdentificeerde zooi.

Het knutselmateriaal, de prijsjes en alle andere kleine spullen die het KVW nodig had, werden de eerste jaren gehaald bij Handelscentrum St.Antonius in Baarle-Nassau. Nu is het een uurtje rijden, maar met de slechte staat van de wegen en met de minder luxueuze auto's uit die tijd, was dat soms geen pretje!

Niet alleen het café, maar ook de gang, de keuken en de woonkamer werden vaak door het KVW-volk ingenomen. De huiskamer werd vooral gebruikt als er weer eens emotionele ontboezemingen plaats vonden, waarvan zij vonden dat die niet in het café thuis hoorden. Talloze liefdesrelaties zijn er ontstaan, maar ook verbroken. De dames Van Oyen namen in die week alles voor lief...

In de jaren '64 en '65 werden er andere personen uit Maasbree bij betrokken. Veel van die mensen kwamen ook uit het dorp of hadden contact met de Maasbreese studentenclub. We denken dan aan Truus Hanraets (18 jaar lid van de hoofdleiding!!), Dré Verlinden, Lenie Cox, Hub Kuijpers, Sjraar Hendriks, Truus Lenders, Jan Peeters en kapelaan Nol Versleijen.

Truus

Vooral Truus Hanraets was iemand die de hele KVW-kar kon trekken. In de 18 jaar dat zij lid was van de hoofdleiding (van 1965 tot en met 1982), heeft zij met haar fantasie menig kind en ook menige leider/leidster plezierige dagen bezorgd. Haar buut Gertruud was een onmisbaar onderdeel van de feestavond. Sommige van haar ideeën zijn nog steeds een vast onderdeel op de KVW-kalender: Sprookjesbos, minikermis, lawaaioptocht, het verzorgen van de home's, de KVW-yellen (petatte ... , rabarber ... , komkommer ... ) etc. En mocht het eens slecht weer zijn, Truus had altijd nog een paar flessen goed weer in haar kelder staan!!!

In het programma in die jaren was sprake van een zekere mate van standaardisering. Steeds dezelfde werkwijze kwam terug en dat was ook de kracht van het KVW. De organisatie werd routine en kinderen zagen elk jaar weer uit naar de voor hen herkenbare activiteiten.

Ossefeesten

Het KVW stond in eerste instantie los van de Ossefeesten. In 1965 laat de gemeente een kiosk opzetten op het Kennedyplein, waar het KVW en de fanfare gebruik van kunnen maken. Zodra de fanfare gebruik ging maken van een tent voor de Ossefeesten, verdween deze kiosk weer. Bijna ieder kind dat in die tijd mee gedaan heeft, heeft wel op de kiosk gestaan. Alleen al om hier op te mogen staan was het waard om eigen liedjes in te studeren!

Wat je in alle gesprekken met en brieven van 'hoofdleidingers' van het eerste uur kunt merken is dat iedereen er met veel plezier aan gewerkt heeft omdat de sfeer ieder jaar in de groep, maar ook in het dorp, ontzettend goed was. Er werd ieder jaar weer met veel genoegen naar uitgekeken...

Met dank aan:
Nol Versleijen, Jan Vaessen, Tjeu Henkens, Henk Wijnhoven, Truus Lenders, Mevr. Kok-Van der Putten, kapelaan Vleeshouwers en het archief van Truus Hanraets.

Bron: KVW-Jubileumboek 2002